·
Kąt migawki to najkrótsza droga do tego, co widzowie nazywają „kinowym wyglądem”. W kamerze filmowej światło przesłaniała obracająca się tarcza z wycięciem — im większe wycięcie, tym dłużej naświetlana była klatka i tym płynniejszy wydawał się ruch.

Czy ten kalkulator był pomocny?
tempo osi czasu projektu
180° to punkt wyjścia
wartość do ustawienia w kamerze
o ile odchodzisz od standardu
czas naświetlania = kąt migawki ÷ (360° × liczba klatek)reguła 180° upraszcza się do: czas = 1 ÷ (2 × liczba klatek)różnica w stopniach EV = log₂(czas ÷ czas przy 180°)Przykład obliczenia
Materiał kręcony w 25 klatkach na sekundę z kątem 180°.
Bo tak działała mechaniczna migawka w kamerach filmowych i do tego rozmycia ruchu widz przyzwyczaił się przez sto lat kina. Nie jest to prawo fizyki, tylko wyuczona konwencja odbioru.
Naświetlanie się skróci, a ruch stanie się ostry i „szarpany”. To świadomy zabieg w scenach walki i pościgów — najbardziej znany przykład to sceny batalistyczne kręcone kątem 45°.
Rozmycie się nasili i obraz zrobi się senny, momentami mętny. Bywa używane w scenach snu lub odurzenia. Nie każda kamera pozwala przekroczyć 180°, bo czas naświetlania nie może być dłuższy niż jedna klatka.
Tak, i wtedy czas wynosi 1/100 s. Reguła skaluje się razem z liczbą klatek — to jej sens: rozmycie pozostaje proporcjonalne niezależnie od tempa nagrywania.
Przymykanie przysłony zmieni głębię ostrości, a podnoszenie ISO nie pomoże. Właściwym narzędziem jest filtr ND, który przyciemnia obraz bez ruszania pozostałych ustawień.
Reguła 180 stopni wiąże czas naświetlania z liczbą klatek tak, aby rozmycie ruchu było zawsze proporcjonalne do tempa nagrywania. Kalkulator przelicza kąt migawki na czas naświetlania i pokazuje, o ile stopni ekspozycji dane ustawienie odbiega od filmowego standardu. Wynik podajemy w formie ułamka, którą ustawia się w kamerze, oraz w milisekundach, żeby było widać, jaka część klatki jest faktycznie naświetlana.